Kamyon ve Otobüs Lastikleri

stage_goods_TT

Kamyon Lastikleri

Rahat ol? Başka yolu yok!

Wilhelm Pollmer ball bearing üzerindeki küçük sayıları okuması gerektiğinde gömlek cebinde taşıdığı okuma gözlüklerini takar.  Yeni, elektronik göstergeli bir kumpası var.  “Artık yardım almadan görebiliyorum,” diyor 59 yaşındaki adam, gülümseyerek. “Yoksa, değişen bir şey olmadı." Wilhelm Pollmer 44 yıldır Korbach Conti enstitüsünde çalışıyor: Bugün Continental’in endüstriyel lastikleri üretiminde kullandığı makinelerin bakım ve servisiyle ilgileniyor.

article_66w_image1

Vardiyası sabah 5:15’te başlar ve 13:45’te sona erer. Birkaç yıl önce Wilhelm Pollmer halen sabah ilk vardiyada çalışmak isteyip istemediği sorulduğunda, evet diye yanıtladı, “Öğlen kendime zaman ayırabilmeyi seviyorum. Geceleri buraya gelmem gerekmiyor." Bu artık gençlerin işi.  Yine de her zaman danışabilecekleri için kendilerinden daha kıdemli biri var. Özellikle takım yenileme gibi işler el becerileri gerektirdiğinde (farklı tip ve ebatlardaki yeşil lastikler için farklı kalıplar kullanılır). Ya da şaft kırıldığında: Sipariş edilen yeni parça gelene kadar Wilhelm Pollmer’in parçayı kaynaklayarak geçici çözüm ürettiği herkesçe bilinir.

60’lı yıllarda makine montajında çırak olarak başlayıp, el becerileri kazanarak Continental’de en alt kademeden üste ilerledi. “Zımparalayarak demiri ince ve açılı hale getirdik,” diye gülümseyerek hatırlıyor Pollmer. Tüm bu süre boyunca teknolojik gelişmeleri takip etmek için sık sık eğitimlere katıldı. Hidrolik, pnömatik - şimdilerde lastik üretimiyle ilgili her şey bilgisayarlarla kontrol ediliyor. “Tüm formüller bilgisayarda var, yalnızca hangi lastiği üretmek istediğini belirlemek lazım - makine ne yapacağını biliyor." 

1993 yılında Korbach’da üretim genişletildikten sonra Pollmer Ticari Araç Lastiklerine geçiş yaptı. Hiçbir zaman Continental’i bırakmak istemedi: “Yakında oturuyorum, bağlılık duyduğum saygın bir şirkette çalışıyorum. Sonuçta çıraklığımdan beri burada çalışıyorum.” Peki neyi değiştirmek isterdi? “Hiçbir şeyi,” diye gülüyor makine montaj uzmanı. “Mutlaka bir şey söylemem gerekiyorsa, belki eğitimime devam edebilirdim."

Wilhelm Pollmer emekli olmaktan çekinmiyor. İki eski iş arkadaşı çoktan emekli olmuş; “irtibatımızı sürdürdük, birbirimizi yeni yıl partilerine davet ettik." Ve el becerilerinden evde de sıkça faydalanıyor: Pollmer ev ve bahçeyle ilgileniyor, çimleri biçip kışlık odun kesiyor ve elbette çocuklarının arabalarını tamir ediyor.  “Karım her zaman evde yapacak yeterince işim olduğunu, fabrikaya gitmeme gerek olmadığını söyler."